Opracowanie i reżyseria: Marek Kukliński
Współpraca: Irena Boreczko-Aksiucik
                        Halina Surynowicz
                        Anna Michalewicz
                        Janina Reniewicz
Opracowanie muzyczne: Marek Kukliński
Scenografia: Halina Paczyńska

SCENARIUSZ PT. ”ŻOŁNIERSKIE BUTY” Z OKAZJI ŚWIĘTA SZKOŁY.

Przedstawienie odbyło się 12 października 2004 roku. 


Uczennica 1 - Przemoc i żądza wojny leży w naturze człowieka! Natura społeczeństwa nieuchronnie rodzi wojny! Wojna zawsze będzie istnieć!

Uczennica 2 - Polacy pamiętają koszmar sprzed 60 lat - wybuchy bomb, zbombardowane miasta, łomot żołnierskich maszerujących butów. Żołnierze tułacze, bezdomni, bez orła na czapce, ale uparci i honorowi. Walczyli na wszystkich frontach o wolność Ojczyzny.

            (uczennice grają na skrzypcach, dzwonkach utwór pt. ”Szumi dokoła las”)
            (czterej uczniowie śpiewają utwór pt. „Byli tacy jak my”. Podkład muz. Taśma mag.) 

        A lubili w berka się bawić,
        kopać piłkę w cieniu zaułków,
        a musieli iść z żołnierzami-
       - dzieci wojny - Synowie Pułków

        Refren
        Byli tacy jak my, jak my, jak my,
        Wisusy, ladaco chłopaki.
        Byli tacy ,jak my, jak my, jak my,
        Gdy szli w rogatywkach na bakier.
        La, la, la…
        Byli tacy jak my!

Uczennica 3 - Bez siły nasze słowa nie będą wzięte pod uwagę. W wojnie decyduje nie słuszność lecz zwycięstwo, słuszność jest po stronie silniejszego! Wojna leży w naturze człowieka! 

Uczennica 4 - Nam potrzeba przestrzeni życiowej, a więc trzeba nam wojny! Wojna to nasze rynki zbytu! Wojna to zbrojenia, zbrojenia to pieniądze, pieniądze to jeszcze raz pieniądze!

Uczennica 1 - Ach buty, buty żołnierskie, ileście przemierzyli dróg…
Od Warszawy na wschód, ile to kilometrów? - jeden wie Bóg.
Pastowane i znieważane przez wroga, otarte i przypalane w pożogach.
A gdzie są ostrogi przy butach, gdzie ślady od krwawych stóp?
„Przemierzyłeś mój żołnierzu, najwstydliwszą z ludzkich dróg”…
Ach buty, buty żołnierskie, ukrywane w ostępach leśnych
Przeszłyście szlak bojowy na północ, na zachód, na wschód…
Gdzieście nie były – buty, wie tylko jeden Bóg!

            („Piosenka o żołnierskich butach” - B. Okudżawy)
            (śpiewają wszyscy uczestnicy akademii):

        Znów buty, buty, buty tupot nóg.
        I ptaków oszalałych czarny wiatr.
        Kobiety stają u rozstajnych dróg
        Piechocie odchodzącej patrzą w ślad… 

Uczennica 5 - Nasz obowiązek – orać ziemię, wydrzeć to ,co w jej wnętrzu drzemie, nasz obowiązek - o nią bić się, ta ziemia to nasze życie.

Uczennica 6 - Bić się będziemy w imię człowieka, w imię ziemi, przyszłość czeka. Dojdziemy!!!

Uczennica 7 - „W dzień końca świata kobiety idą potem pod parasolami. Pijak zasypia na brzegu trawnika. Nawołują na ulicy sprzedawcy warzywa. Dźwięk skrzypiec w powietrzu trwa, i noc gwiaździstą odmyka „

            (utwór na skrzypce - ilustracja muzyczna tekstu)

Uczennica 8 - A którzy czekali błyskanie i gromów, są zawiedzeni. A którzy czekali znaków i anielskich trąb, nie wierzą że stanie się już. Dopóki słońce i księżyc są w górze, dopóki trzmiel nawiedza różę, dopóki dzieci różowe się rodzą, nikt nie wierzy że staje się już…

Uczennica 8 - Patrz, patrz, wielkie słońce światem, biegnie sypiąc złote skry.
Jak zwycięzca i bohater, biegnij bracie ,tak i ty, radość tryska z piersi ziemi.
Radość bije cały świat, dziś wchodzimy ,wstępujemy na radości złoty ślad.

Uczennica 9 - Ziemio która kwitniesz wiosną, owocujesz jesienią, kocham cię mocno ziemio. Jak dobrze. Mogę leżeć w cieniu drzewa - myślałem, drzewa już nie dają cienia. 

Uczennica 10 - Nasze łąki porosłe kwieciem, takie same na całym świecie; kula ziemska kwitnie nam wiosną, my ją kochamy mocno.

Wszyscy - Piękna jest kula ziemska, chwała jej! Dla nikogo nie cudzoziemska, chwała jej. Oto trzymamy ją w dłoni, chociaż nam ciężko, ziemię jak kwiat jabłoni - KULĘ ZIEMSKĄ!

            (piosenka pt. ”Francois Villon”, uczniowie śpiewają przy gitarze)

        Dopóki ziemia kręci się, dopóki jest tak czy siak,
        Panie ofiaruj każdemu z nas, czego mu w życiu brak:
        Mędrca obdaruj głową, tchórzowi dać konia chciej,
        Sypnij grosza szczęściarzom…
        I mnie w opiece swej miej.


Uczennica 11 - Nasze pokolenie skrwawione wojną, epoka, w której żyjemy, mówi: nie wolno! Nie chcemy! Pokój zwycięży wojnę, gdy wszyscy staniemy do dzieła, oto głos ludzi wolnych, ich wola i ich nadzieja!

            (Dzieci triumfalnie śpiewają przy instrumentach :”Odę do radości” - L. Van Beethovena, kłaniają się publiczności)

        O radości – iskro Bogów, kwiecie elizejskich pól
        Święta na twym świętym progu ,
        Staje nasz natchniony chór.
        Jasność twoja wszystko zaćmi
        Złączy co rozdzielił los 
        Wszyscy ludzie będą braćmi
        Tam gdzie twój przemówi głos…

Marek Kukliński

Źródła muzyczne:
 Pieśni B. Okudżawy wg W. Petroniuka - C.D.
„Złote przeboje” B. Okudżawy - C.D.
B. Okudżawa - „20 piosenek na głos i gitarę” P.W.M.